مسیح خداوند زنده

قسمت اول

علاوه بر ادعاهای مشخصّی که عیسی راجع به خود داشت، شاگردانش نیز الوهیّت او را تصدیق کردند. آنها اعلام نمودند که مسیح قدرت بخشش گناهان را دارد، و این کاری است که فقط خدا می تواند انجام دهد، چون گناهان ما در واقع بر علیه او بوده اند (اعمال فصل 5 آیه 31 ؛ کولسیان فصل 3 آیه 13 ؛ مزامیر فصل 130 آیه 4 ؛ ارمیا فصل 31 آیه 34). در همین رابطه، مسیح خود را به عنوان کسی معرفی می کند که بر زندگان و مردگان داوری خواهد کرد (دوم تیموتائوس فصل 4 آیه 1). توما عیسی را "ای خداوند من، ای خدای من" خطاب میکند (یوحنا فصل 20 آیه 28). پولس عیسی را "خدای عظیم و نجات دهنده" می نامد (تیطوس فصل 2 ایه 13) ؛ و اشاره می کند که عیسی مسیح قبل از تجسّم ، "به صورت خدا" بود (فیلیپیان فصل 2 آیه های 5 تا 8). نویسندۀ رساله به عبرانیان در خصوص عیسی می نویسد: "ای خدا، سلطنت تو تا ابد برقرار است؛ اساس حكومت تو، بر عدل و راستی است" (عبرانیان فصل 1 آیه 8). یوحنا می گوید: "در ازل، پيش از آنكه چيزی پديد آيد، «كلمه» وجود داشت و نزد خدا بود. او همواره زنده بوده، و خود او خداست" ( یوحنا فصل 1 آیه 1). ودر کلام خدا تعالیم بسیاری وجود دارند که خداوندی و الوهیت عیسی مسیح را تصدیق میکنند (مکاشفه فصل 1 آیه 17 ؛ مکاشفه فصل 2 آیه 8 ؛ مکاشفه فصل 22 آیه 13 ؛ اول قرنتیان فصل 10 آیه 4 ؛ اول پطرس فصل 2 آیه های 6 تا 8 ؛ مزامیر فصل 18 آیه 2 ؛ مزامیر فصل 95 آیه 1 ؛ اول پطرس فصل 2 آیه های 6 تا 8 ؛ عبرانیان فصل 13 آیه 20)، حتی یکی از این موارد نیز برای اثبات الوهیت مسیح نزد شاگردان کافی است.

همچنین عناوینی به عیسی مسیح نسبت داده شده که در عهد قدیم، فقط مختص یهوه (نام رسمی خداوند) بوده است. عنوان "نجات دهنده" در عهد قدیم (مزامیر فصل 130 آیه 7 ؛ هوشع فصل 13 آیه 14) در عهد جدید به عیسی مسیح اطلاق شده است (تیطوس فصل 2 آیه 13؛ مکاشفه فصل 5 آیه 9). عیسی مسیح در متی فصل اول، عمانوئیل (خدا با ما) نامیده شده است. در کتاب زکریا فصل 12 آیه 10، این یهوه است که میفرماید : "بر من كه نيزه زده‌اند خواهند نگريست". اما عهد جدید این شرایط را در مورد مصلوب شدن عیسی مسیح توصیف می کند. (یوحنا فصل 19 آیه 37 ؛ مکاشفه فصل 1 آیه 7). اگر یهوه را نیزه زده و بر او خواهند نگریست؛ عیسی مسیح را نیز نیزه زده و بر او نگریستند ؛ پس عیسی مسیح همان یهوه است. پولس رسول اشعیا فصل 45 آیه های 22 تا 23 را در فیلپیان فصل 2 آیه های 10 تا 11 در رابطه با عیسی مسیح تفسیر می کند. او از این فراتر رفته؛ در دعاهای خود نام عیسی را در کنار نام یهوه و هم مرتبه با او، بکار می برد: " از درگاه خدای پدر، و خداوندمان عيسی مسيح، طالب رحمت و آرامش برای شما هستم" (غلاطیان فصل 1 آیه 3؛ افسسیان فصل 1 آیه 2). کفر است اگر برای عیسی الوهیت قائل نشویم. در فرمان تعمید مسیح ، نام عیسی در کنار نام یهوه بکار رفته است: "در نام پدر [مفرد]، پسر و روح القدس" (متی فصل 28 آیه 19؛ همچنین دوم قرنتیان فصل 13 آیه 14).

اعمالی که تنها خداوند قادر به انجام آنها می باشد به مسیح نسبت داده شده است. مسیح نه فقط مُردگان را زنده ساخت (یوحنا فصل 5 آیه 21؛ یوحنا فصل 11 آیه های 38 تا 44) ، و گناهان را بخشید (اعمال فصل 5 آیه 31 ؛ اعمال رسولان فصل 13 آیه 38)، او خالق عالم هستی و نگهدارندۀ آن است (یوحنا فصل 1 آیه 2؛ کولسیان فصل 1 آیه های 16 تا 17). این نکته حتی زمانی واضح تر می شود که یهوه می گوید، در طول آفرینش ، تنها بوده است (اشعیا فصل 44 آیه 24). علاوه بر اینها ، عیسی مسیح دارای ویژگی هایی است که فقط خدا می تواند آنها را داشته باشد: ابدی (یوحنا فصل 8 آیه 58)، حاضر مطلق (متی فصل 18 آیه 20 ، و فصل 28 آیه 20)، دانای مطلق (متی فصل 16 آیه 21)، و قادر مطلق (یوحنا فصل 11 آیه های 38 تا 44).
این مطلب ادامه دارد.
منبع: gotquestions